به نام او
جلسه ی نقد وبلاگ برگزار شد.....
ولی اونطور که میخواستم نشد و یکی از دلایلش شاید مشکلات شخصی من باشه......
ومن شرمنده برخی از دوستان شدم
مهم نیست....
لازم دونستم یه پست بزارم و بعضی از حرف ها که نشد تو جلسه زده بشه رو بنویسم.......بزنم
راجع به حسین و حوسین بحث شد......
اولین موضوع بحث پویایی در عزاداری ها و به کار بردن موسیقی در هیات ها بود......
بنده به شخصه با پویایی و نو آوری در عزاداری ها نیستم.....با نواوری در هیات ها جوانان به سوی جلسات کشیده میشوند ...ولی این نو آوری به چه قیمت باید باشد؟
به قیمت از دست شعور حسینی و صرف به دست آمدن شور حسینی؟
ایا صرفا به خاطر گرفتن اشک از مستمع , استفاده از ادوات موسیقی صحیح است؟
کدام یک از ما در مجالس ترحیمی که شرکت کرده ایم برای زنده نگاه داشتن یاد مرحوممان از فلوت....ساکسیفون.... و ارگ استفاده کرده ایم؟
آیا این ادوات از لحاظ شرعی مشکل ندارند.....آنوقت بیاییم از اینها به عنوان سمبلی از عزاداری استفاده کنیم؟
یکی از جاذبه های هیئات ها علامات و چلچراغ هاست......
ایا این ها جز آهن پاره ها و نفتکش هایی هستند که در دست جوانک ها میچرخند و دست به دست میشوند ...... و دخترکان بزک کرده در کنارشان عکس یادگاری میگیرند؟
آیا نشنیده ایم جنگ های صلیبی را؟
آیا تاریخ نشان نمیدهد که اینها وارداتی از جنگهای صلیبی است؟
و باز هم هرسال و هرسال ..........
راجع به نماز اول وقت صحبت به میان آمد.....آیا به چشم ندیده ایم که بعضی هیئات درست در زمان اذان ظهر دسته های عزاداریشان در خیابان ها میچرخد؟
آیا دوستانی را ندیده ایم که تا پاسی از شب هیئت به هیئت میچرخند ولی نماز صبحشان.......
اگر کسی ندیده بیاید تا نشانش بدهم......!
راجع به تلفظ به کار بردن حوسین بود که بعضی از شهرستان های ایران حسین را اصلاتا حوسین تلفظ میکنند.....
اگر کسی این متن را با تامل خوانده باشد متوجه میشود که منظور نویسنده از حوسین بدعت هایی است که در عزاداری ها وارد شده......و نه حوسینی که بعضی از هموطنان ما تلفظ میکنند.....
......
راجع به خنده داره؟
مواردی که یاد شده بود در زندگی روزمرمان میبنیم.....ولی آیا راجع بهشان تفکر و تامل کرده ایم؟
و واقعا آیا اینها تاسف آور نیست؟؟؟
دوباره بخواند این پست را
...
راجع به لیلی و مجنون
اگر کمی با تامل بخوانید متوجه میشوید منظور نویسنده این بوده که ما در عشق های زمینی آنقدر غرق میشویم و پیروزی در جنگ با عشق زمینیمان آنقدر برایمان مهم است که گاهی به سوالات اصلا فکر نمیکنیم......
.......
فعلا همین
پ.ن: از هم دوستان که منو مورد لطف خودشون قرار دادن تشکر میکنم.....و معذرت به خاطر دفاع نه چندان جذاب..... ممنون که تحملم کردید
نکات خوبی از دوستان یاد گرفتم
یا حق
